Mejosephine’s Weblog

vrij 23 mei 8:30-19:30
salsa les bij ex
leraar: Harisson Pedro

In een gebouw dat het op het eerste gezicht uitziet als een retaurant en waar mensen zitten te eten blijkt bij nader inzien achterin salsa les geven te worden, volgens zeggen aan het jongste salsa publiek dat er in amsterdam te vinden is. En bij nader inzien is zelf dat niet jong. In het leslokaal van en geschatte 25 vierkante meter schuifelen 8 vrouwelijke dertigers hun pasjes op hakken waar niet iedereen op kan lopen.  De sfeer is nogal saai. Je ziet wat afgedropen mensen staan die zonder gevoel wat stapjes op de grond zetten. Zo ook bij de gevorderdere lessen. Eigenlijk waren we hier gekomen om op zoek te gaan wat mensen het meeste in de salsa aantrekt en hoe belangrijk salsa voor hen is, maar als je naar die groep kijkt druipt de ongeintereseerdheid er bij de meeste mensen van af. Als we na afloop met een docent (voor meer info zie www.alsaworkshops.nl) praten blijkt dat hij het met ons eens is. Hij zegt dat de meeste mensen komen omdat ze relatie problemen hebben of op zoek zijn naar een partner. De gevorderdere groep krijgt les van een ongeintereseerde marokkaan die zijn lessen zelf op de school heeft gevolgd en nu zonder enig gevoel de pasjes aanleert aan de groep.  Dat is eigenlijk ook het probleem met salsa dansen in amsterdam. Er is geen jong publiek (ook al is de curses vanaf 16) en er mist bij iedereen het gevoel van salsa weet de docent ons te vertellen. Dat wordt ook niet aangeleerd, want dan haken mensen af. Een lamme sfeer dus, die niet aanzet dat zelf dansen of op zoek te gaan naar het gevoel van de salsa en als nieuwelingen lopen we er alleen een beetje tussendoor.

Wo 20 mei 17:00- 22:00
amsterdamsstudentenfestival in het Ostade theater

Het Ostade theater is een podium waar veel ruimte wordt gegeven aan jongeren om hun kunsten te vertonen. Zo ook op het amsterdamsstudentenfestival; 4 dagen lang overal in amsterdam wedstrijden met verschillende catogorieen. Op dinsdag was er al een danswedstrijdronde geweest en deze avond zou er nog een ronde zijn plus een finale. Hoewel er buiten niet veel mensen leken te staan stroomde het zaaltje toch heel redelijk vol met mensen en er hing een open rustige en prettige sfeer. Er waren 3 acts van ongeveer 10 minuten. Om heel kort te zijn; Eigenlijk was het meeste best slecht, zelfs de presentatrice bakte er niet veel soeps van. Desondanks vond ik het fantatisch om te zien. Ik heb de hele avond met een lach op me gezicht gekeken. Eerst vanwege de presentatrice die geen humor, een aantal nogal beledegende versprekingen en vervelende maniertjes had, maar daardoor heel vermakelijk was om te kijken. Daarna heb ik, hoewel de dans technisch en choreografisch niet zoveel voorstelde, kunnen genieten van het kijken naar mensen die op hun manier echt aan het proberen zijn.  Mensen die er aan gewerkt hebben en die serieus aan de wedstrijd mee wilden doen. Eigenlijk gewoon gemotiveerd, maar niet zo goed in bewegen en daarom heel interessant om naar de kijken.  En voor de nieuwgierigen: uiteindelijk heeft een streetdance groep met een om gek van te worden disneymix gewonnen

Di 20 mei 19:30-21:00
Capoeira in het oude volkskrantgebouw, ook wel Urban resort genaamd
docent: Ursinho

Op dinsdag 20 mei liepen Suus en ik het oude volkskrant gebouw binnen op zoek naar een capoeira les, omdat we benieuwd waren naar het evenwicht danser-muziekant (oorspronkelijk maakt de kring waar de dansers in staan de muziek) en naar de rol van capoeira in het dagelijks leven van de studenten.  Volgen ze een keer per week capoeiera voor de gezelligheid of doet het meer? Bij aankomst werden we vriendelijk ontvangen door de mensen die er waren. Bijna iedereen stelde zich aan ons voor en er heerste een vrolijke sfeer. Iedereen had er zin in. Toch voelde ik me niet helemaal op m’n gemak, maar dat is misschien ook wel mij eigen. Er waren veel mensen die geen Nederlands spraken, maar Engels, Frans en/of Braziliaans, wat voor veel kleurrijk gescheeuw en veel vertalingen zorgde.  Dat veroorzaakte een heel leuk beeld. De leraren waren namelijk best fel en hielden er flink tempo in, zodat je aan het begin van de les al een groep hijgende zwetende mensen hebt en 2 leraren die daar in het Braziliaans tegen aan het schreeuwen zijn en dan een soort akela onderhulpje die het dan weer in het Engels en Nederlands omroept. Ik was wel verbaast over de zwaarte van de les en het tempo, want het was zwaar (ook suus en ik moesten hard ons best doen om bij te blijven) en er komt daar iedere week een groep van 16 mensen die zich daar vrijwillig in het Braziliaans laat ‘afbeulen’. Het had lichtelijk iets weg van een soort spartaanse opleiding. Zo ging aan het eind van de les een leraar binnen een kring improviseren met een paar van de betere leerlingen, en dat ging er echt niet zachtzinnig aan toe. De leraar leek mij een redelijk machofiguur en hij liet zijn leerlingen, die wel wat vallen en klappen te verduren kregen, wel even zien wie er de baas was. Ik ergerde me eraan omdat hij zo haantje en kleinered overkwam, maar hij liet de leerlingen wel merken waar hun zwakke plekken zaten. Kort gezegd was ik best verbaas over hoe serieus en hard er gewerkt werd.  Wel heel prettig, maar er werd ruwer met mensen omgegaan dan ik gewend ben.